Hz.Ömer arkadaslariyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler, derlerki -Ey halife bu aramizdaki arkadas bizim babamizi öldürdü ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin. Bu söz üzerine Hz.Ömer suçlanan gence dönerek: -Söyledikleri dogrumu diye sorar. Suçlanan genç derki evet dogru bu söz üzerine Hz Ömer: -Anlat bakalim nasil oldu diye sorar. Bunun üzerine genç anlatmaya baslar,derki : -Ben bulundugum kasaba hali vakti yerinde olan bir insanim ailemle beraber gezmeye çiktik kader bizi arkadaslarin bulundugu yere getirdi. Hayvanlarimin arasinda bir güzel atim varki dönen bir defa daha bakiyor hayvana ne yaptiysam bu arkadaslarin bahçesinden meyva koparmasina engel olamadim, arkadaslarin babasi içerden hisimla çikti atima bir tas atti atim oracikta öldü, nefsime bu durum agir geldi, ben de bir tas attim babasi öldü, kaçmak istedim, fakat arkadaslar beni yakaladi,durum bundan ibaret ,dedi. Bu söz üzerine Hz Ömer söyleyecek bir sey yok bu suçun cezasi idam, madem suçunu da kabul ettin… Bu sözden sonra delikanli söz alarak: -Efendim bir özrüm var, ben memleketinde zengin bir insanim babam rahmetli olmadan bana epey bir altin birakti, gelirken kardesim küçük oldugu için saklamak zorunda kaldim simdi siz bu cezayi infaz ederseniz yetimin hakkini zayi ettginiz için Allah indin’de sorumlu olursunuz, bana üç gün izin veriseniz ben emaneti kardesime teslim eder gelirim, bu üç gün için de yerime birini bulurum der. Hz Ömer dayanamaz derki: -Bu topluluga yabanci birisin, senin yerine kim kalirki? der, Sözün burasinda genç adam ortama bir göz atar derki, -Bu zat benim yerime kalir, o zat Hz peygamber (s.a.v)  efendimizin en iyi arkadaslarindan, daha yasarken cennetle müjdelen Amr ibni Asr’ dan baskasi degildir. Hz Ömer Amr ‘a dönerek -Ey Amr delikanliyi duydun, der. O yüce sahabi: -Evet, ben kefilim der ve genç adam serbest birakilir. Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur, Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çikarak gencin gelmeyecegini, dolayisiyla Amr Ibni Asr’a verilecek idamin yerine, maktülün diyetinin verilmesini teklif ederler, fakat gençler razi olmaz ve babamizin kani yerde kalsin istemiyoruz, derler. Hz. Ömer kendinden beklenen cevabi verir, derki, -Bu kefil babam olsa farketmez, cezayi infaz ederim. Hz. Amr ibni Asr ise tam bir teslimiyet içerisinde derki, -Biz de sözümüzün arkasindayiz. Bu arada kalabalikta bir dalgalanma olur ve insanlarin arasindan genç görünür. Hz Ömer gence dönerek derki, -Evladim gelmeme gibi önemli bir firsatin vardi neden geldin. Genç vakurla basini kaldirir ve: -Ahde vefasizlik etti demeyesiniz diye geldim, der. Hz.Ömer basini bu defa çevirir ve Amr ibni Asr’a derki, -Ey amr sen bu delikanliyi tanimiyorsun nasil oldu da onun yerine kefil oldun? Amr ibni Asr : -Bu kadar insanin içerisinden beni seçti, insanlik öldü dedirtmemek için kabul ettim der. Sira gençlere gelir derlerki, -Biz bu davadan vazgeçiyoruz, bu sözün üzerine Hz Ömer : -Ne oldu biraz evvel babamizin kani yerde kalmasin diyordunuz ne oldu da vazgeçiyorsunuz? Gençlerin cevabi dehsetlidir : - Merhametsiz insan kalmadi deneyesiniz diye.