Gözden Kaçırmayın

GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN DEĞERİ HER GÜN DAHA DA ARTIYORGAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN DEĞERİ HER GÜN DAHA DA ARTIYOR"

MISIRLIOĞLU’NDAN İŞ KAZALARI VE İŞ GÜVENLİĞİ KONUSUNDA SERT AÇIKLAMA: “BU NASIL BİR DÜZEN? İNSAN HAYATI BU KADAR MI UCUZ?”

İYİ Parti Afyonkarahisar İl Başkanı Muhammet Mısırlıoğlu, Türkiye'de yıllardır yaşanan iş kazaları, yetersiz iş güvenliği önlemleri ve staj yaparken hayatını kaybeden gençlerin dramına dikkat çekerek sert açıklamalarda bulundu. Aliağa'daki son fabrika faciasının ardından iş sağlığı ve güvenliği konusunda yetkililere seslenen Mısırlıoğlu, “Bu ülkenin işçisi üretmek için vardır, ölmek için değil. Çocuklarımız meslek öğrensin diye gönderildikleri işyerlerinden tabutla dönmemelidir!” dedi.

“BU NASIL BİR DÜZEN? İNSAN HAYATI BU KADAR MI UCUZ?”

İzmir'in Aliağa ilçesinde 9 Kasım 2026 tarihinde HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda meydana gelen patlama ve ardından çıkan yangında 17 işçimizin hayatını kaybetmesi, ülkemizde iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki acı tabloyu bir kez daha gözler önüne serdi.

Bir kez daha ocaklara ateş düştü. Bir kez daha çocuklar babasız, eşler hayat arkadaşsız, anne ve babalar evlatsız kaldı.

Yine aynı görüntüler, yine aynı acılar, yine aynı başsağlığı mesajları...

Peki, değişen ne?

İşçiler ölüyor, aileler dağılıyor, geride gözü yaşlı insanlar kalıyor. Ama iş güvenliği konusundaki ihmallere ilişkin soruların cevabı hâlâ bekleniyor.

Bir ülkede insanlar sabah evlerinden helallik alarak işe gidiyor ve akşam cenazeleri geliyorsa, orada yalnızca iş kazalarını değil, iş güvenliği sisteminin ne kadar etkili uygulandığını da sorgulamak zorundayız.

Bu ülkenin işçisi üretmek için vardır, ölmek için değil!

Bu ülkenin fabrikaları mezarlığa, madenleri toplu mezara, inşaatları ölüm tuzağına dönüşmemelidir!

“BİR YILDA BİNLERCE CAN! BU TABLOYU KİM AÇIKLAYACAK?”

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisinin verilerine göre 2025 yılında en az 2.105 işçi, 2026 yılının yalnızca ilk on ayında ise en az 1.930 işçi çalışırken hayatını kaybetti. Sadece Ekim 2026'da yaşamını yitiren işçi sayısı 193 olarak açıklandı.

Bunlar sıradan istatistikler değildir.

Her rakam bir insan, her ölüm bir aile, her kayıp yarım kalmış bir hayattır.

Şimdi soruyoruz:

Kaç işyerinde gerçek anlamda denetim yapılıyor? Kaç işçi tehlikeli çalışma koşullarını dile getirdiğinde işini kaybetme korkusu yaşamadan itiraz edebiliyor? Kaç işveren gerekli güvenlik yatırımlarını eksiksiz yerine getiriyor?

En önemlisi de bu can kayıplarının ardından sorumluluğu bulunanlar gerçekten hesap veriyor mu?

İş güvenliği yalnızca duvara asılan talimatlardan, dosyalara konulan imzalardan, çalışanlara verilen birkaç saatlik eğitimden ibaret olamaz.

İş güvenliği evrakta değil, çalışma sahasında sağlanır!

“STAJ YAPMAYA GİDEN YAVRULARIMIZIN CENAZELERİ GELİYOR!”

İş kazalarındaki en acı tablo ise henüz çocuk yaşta olan evlatlarımızın başına gelenlerdir.

Bir anne düşünün...

Sabah çocuğunun saçını okşayarak onu meslek öğrensin, geleceğini kazansın diye staja gönderiyor.

Bir baba düşünün...

Evladının eline bir meslek almasını, kendi ayakları üzerinde durmasını hayal ediyor.

Ama kimi zaman o çocuk okuluna değil, tehlikeli bir işyerine gidiyor. Meslek öğrenmesi gereken yerde hayatını kaybediyor.

Soruyoruz: Bu çocukları kim koruyacak? Bu yavrularımızın can güvenliğinden kim sorumlu?

İSİG Meclisinin 22 Eylül 2026 tarihli raporuna göre, 2025-2026 eğitim öğretim yılında en az 95 çocuk çalışırken hayatını kaybetti. Aynı raporda mesleki eğitim uygulamalarında çocukların çalışma koşullarına ilişkin ciddi eleştiriler yer aldı.

Bu rakam karşısında nasıl sessiz kalabiliriz?

Mesleki eğitim elbette önemlidir. Gençlerimiz meslek öğrenmeli, yetişmeli, üretime katılmalıdır. Ancak eğitim adı altında hiçbir evladımız güvencesiz, denetimsiz ve tehlikeli çalışma koşullarına mahkûm edilemez.

Stajyer öğrenci ucuz iş gücü değildir! Çırak çocuk işyerinin kölesi değildir!

Bir öğrencinin eline diploma yerine ölüm belgesi verilmesini hiçbir vicdan kabul edemez.

Meslek öğrenmeye gönderilen evlatlarımızın güvenliğinden hem eğitim kurumları hem işverenler hem de denetimle görevli kamu kurumları sorumludur.

“SOMA'YI UNUTMADIK, AMASRA'YI UNUTMADIK, DİLOVASI'NI UNUTMADIK!”

Türkiye yıllardır büyük iş facialarıyla sarsılıyor.

Soma'da 301 madencimizi kaybettik.

Amasra'da 43 madencimiz hayatını kaybetti.

8 Kasım 2025 tarihinde Kocaeli'nin Dilovası ilçesindeki kozmetik fabrikasında meydana gelen patlama ve yangında, aralarında çocukların da bulunduğu 7 kişi yaşamını yitirdi. Bu olayla ilgili hazırlanan bilirkişi raporunda ciddi güvenlik eksiklikleri ve sorumluluk değerlendirmeleri yer aldı.

Şimdi de Aliağa...

Daha kaç Soma yaşanacak? Daha kaç Amasra göreceğiz? Daha kaç fabrika yanacak? Daha kaç çocuğumuzun tabutunu omuzlayacağız?

Her büyük facianın ardından soruşturmalar açılıyor, açıklamalar yapılıyor, önlemlerin artırılacağı söyleniyor.

Ama ülkemizin ihtiyacı, faciadan sonra yapılan açıklamalar değil, faciadan önce alınan tedbirlerdir.

Hiçbir ekonomik kazanç, hiçbir üretim hedefi, hiçbir ticari çıkar insan hayatından daha değerli olamaz.

“DEVLETİN GÖREVİ CENAZEYE ÇELENK GÖNDERMEKLE BİTMEZ!”

İş sağlığı ve güvenliği konusunda artık göstermelik uygulamalardan vazgeçilmelidir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı başta olmak üzere ilgili bütün kurumlara çağrımızdır:

İşyerlerinin denetimleri bağımsız, şeffaf ve etkili biçimde yapılmalıdır. Denetimlerin sonuçları kamuoyuyla paylaşılmalıdır.

İş güvenliği eksiklikleri tespit edilen işletmeler hakkında gerekli yaptırımlar geciktirilmeden uygulanmalıdır.

Özellikle ağır sanayi, maden, inşaat ve kimya sektörlerinde yüksek risk taşıyan çalışmalar için denetimler sıklaştırılmalıdır.

Stajyerlerimizin ve çıraklarımızın görev yaptıkları işletmeler, eğitim kurumlarıyla birlikte sıkı biçimde denetlenmelidir. Çocuklarımızın tehlikeli işlerde çalıştırılmasına kesinlikle izin verilmemelidir.

İş kazalarında ihmali veya kusuru bulunduğu tespit edilen herkes, görevi ve makamı ne olursa olsun hukuk önünde hesap vermelidir.

Devletin asli görevi, vatandaşının cenazesine katılmak değil, vatandaşının sağ salim evine dönmesini sağlayacak sistemi kurmaktır!

“BU MİLLETİN EVLATLARI SAHİPSİZ DEĞİLDİR!”

Bugün bir işçinin ölümünü yalnızca haber bültenlerinde birkaç dakikalık görüntü olarak izleyip geçemeyiz.

Çünkü o işçi bizim kardeşimizdir.

O maden işçisi bizim babamızdır.

O fabrikada çalışan genç bizim evladımızdır.

O stajyer öğrenci bizim geleceğimizdir.

Afyonkarahisar'dan Aliağa'ya, Soma'dan Amasra'ya kadar alın teriyle ekmeğini kazanan bütün emekçilerimizin yaşam hakkı korunmalıdır.

Özellikle Aliağa'daki son patlamada yaşamını yitiren hemşehrilerimiz Barış Güney ve Recep Fedai başta olmak üzere hayatını kaybeden bütün işçilerimizi rahmetle anıyoruz.

Acılı ailelerin yaşadığı yıkımı yalnızca bir başsağlığı mesajıyla geçiştirmeyi doğru bulmuyoruz.

Bu aileler gerçeği öğrenmeyi, ihmallerin ortaya çıkarılmasını ve adaletin sağlanmasını bekliyor.

ARTIK YETER!

Alın teri mezara, ekmek mücadelesi ölüm yolculuğuna dönüşmesin!

Çocuklarımızın hayalleri makinelerin arasında, işçilerimizin umutları fabrika enkazlarının altında kalmasın!

Bir işçinin canı, bütün üretim rakamlarından daha değerlidir. Bir çocuğun hayatı, bütün ekonomik hesapların üzerindedir.

Hiç kimsenin, bu ülkenin çalışanlarını ve geleceğimiz olan gençlerimizi göz göre göre tehlikeye atmaya hakkı yoktur.

İş güvenliği bir tercih değil, yaşama hakkının ayrılmaz parçasıdır.

Biz artık taziye mesajları değil, işçilerimizin evlerine sağ salim döndüğü bir Türkiye görmek istiyoruz!

Muhammet Mısırlıoğlu

İYİ Parti Afyonkarahisar İl Başkanı