BİR GECE 

 

 Mevlana Celaleddin Rumi ile Şems uzun uzun sohbet ederler. Saatler geçer… gecenin ilerleyen vakitleri olur…

 

Mevlana, Şems’e sürekli sorular sorar.

Hakikat, aşk, Allah… her konuyu konuşurlar.

 

Ama bir süre sonra Şems aniden susar.

 

Hiçbir şey söylemez…

 

Mevlana bekler.

Dakikalar geçer… Şems hâlâ sessizdir.

 

Dayanamaz ve sorar: “Niçin sustun?”

 

Şems gözlerini ona çevirir ve şöyle der:

 

“Çünkü bazı hakikatler, konuşularak anlatılmaz…

Onlar ancak susularak anlaşılır.”

 

Mevlana bir an durur…

 

O ana kadar hep konuşarak, anlatarak, okuyarak ilerlediğini fark eder.

Ama şimdi… ilk defa susmayı öğrenir.

 

O gece, ikisi de konuşmaz.

 

Ama belki de hayatlarının en derin sohbetini yaparlar…

 

Her şey kelimelerle anlatılamaz. Gerçek anlayış bazen sessizlikte doğar. Bilgelik, sadece konuşmak değil… susmayı da bilmektir.