Bugün Babalar Günü…

Kimi evlatlar babalarının elini öperek güne başladı. Kimi telefon açıp “İyi ki varsın baba” dedi. Kimi ise yıllardır duyduğu o sesi bir kez daha duyabilmek için içinden sessizce dua etti.

Çünkü bugün, herkes için aynı anlamı taşımıyor.

Bazıları için Babalar Günü; mutluluk, şükran ve birlikte geçirilen güzel anların hatırlanması demek. Bazıları için ise derin bir özlem, boğaza düğümlenen kelimeler ve geri gelmeyecek zamanların acısı...

İnsan çoğu zaman sahip olduklarının değerini, onları kaybettiğinde anlıyor. Babalar da bunun en ağır örneklerinden biri. Çocukken güçlü sandığımız, hiçbir zaman yaşlanmayacağını düşündüğümüz o adam; bir gün sessizce hayatımızın en büyük eksiklerinden biri haline gelebiliyor.

Oysa hayat telaşı içinde kaç kez erteledik bazı şeyleri...

Birlikte içilecek çayı, edilecek sohbeti, sarılmayı, hal hatır sormayı...

"Sonra konuşuruz."

"Haftaya uğrarım."

"Bir ara otururuz."

Dedik.

Ama hayatın en acı gerçeği şu ki; bazen o "sonra" hiç gelmiyor.

Bir baba sadece evin geçimini sağlayan kişi değildir. O, düştüğünüzde sizi kaldıran ilk eldir. Sessizce fedakârlık yapan, kendi yorgunluğunu belli etmeden çocuklarının geleceği için mücadele eden görünmez kahramandır. Çoğu zaman sevgisini kelimelerle değil, emeğiyle gösterir.

Ve ne yazık ki insanlar, o emeğin büyüklüğünü çoğu zaman bir sandalye boş kaldığında fark eder.

Bugün babası hayatta olanlar için sıradan bir gün gibi görünebilir. Ancak bir mezar taşının başında dua edenlere sorun Babalar Günü'nün ne anlama geldiğini...

Bir kez daha sesini duymak için nelerini vereceklerini...

Bir kez daha "Oğlum", "Kızım" deyişini işitmek için nasıl bir özlem taşıdıklarını...

Hayat çok kısa.

Sevdiklerimizi yarına bırakacak kadar uzun değil.

Bugün babanız hayattaysa onu arayın. Yanındaysa sarılın. Belki de uzun zamandır söylemediğiniz o cümleyi kurun:

"İyi ki varsın baba."

Çünkü bir gün gelecek, söylemek isteyip de söyleyemediğiniz her söz içinizde bir yara olarak kalabilir.

Bugün mutlu olan babaların ve evlatların Babalar Günü kutlu olsun.

Babasını kaybetmiş olanlara ise sabır ve rahmet diliyoruz.

Çünkü bazı yokluklar zamanla geçmez; insan sadece onlarla yaşamayı öğrenir. Ve bazı insanların değeri, aramızdan ayrıldıktan sonra değil, yanımızdayken bilinmelidir.

Babalarımıza bugün değil, her gün kıymet verelim. Çünkü geriye kalan en büyük pişmanlık, sevdiğimiz insanlara gösterebildiğimiz sevgiden değil, gösteremediğimiz sevgiden doğar.