Büyüklerimiz derlerdi, bu dünya güzel insanlarin hatirina da dönüyor diye. Allah’in kanunu geregi dünya kiyamete kadar varligini sürdürecektir. Dünyada iyiler ve kötüler var. Habillerin oldugu yerde Kabiller de olacaktir. Habiller ne zaman üstünlük saglarsa, dünya o zaman felaha ulasacaktir. Güzel insanlardan kastimiz; topluma, insanlara hatta hayvanlara güzel davranan, karsiliksiz iyilik yapan sevgi ve saygi dolu karsisindakine güven asilayan insanlar. Toplumumuzda çokça da bulunuyor bu güzel insanlardan.. Bunlarin bir çogu da hayrini , iyiligini gizli yapan insanlardir. Sag elinin verdigini sol elinin bilmedigi kimselerdir. Kimi bir yoksulu sevindirir, kimi bir çocugun gülümsemesine neden olur, kimi bir hayvana yiyecek ve bir kap su verir, kimi herkese faydali olacak bir hayir yapar.. Iste bu insanlardan, ismi çok gerekli de olmayan, halk katinda degil Hakk katinda bilinirligi olan bir güzel insanin kendi anlatimiyla yasadigi bir olayi nakledelim: ‘’Bursa’nin en çok ekmek satan firinlarindan birinin sahibiyim. Her gün satilan binlerce ekmek diyebilirim. Içeri giren çok olur ekmek ister, genelde veririz bedava diye alir gider. Üst kattayim, kameralara bakmaktayim. Bir abla var, ilk defa karsilasmaktayim. Kapinin önünde 10 dakika oldu, bir saga bir sola dolanip durdu. Kuyumcu olsak hirsiz sanki bizi soyacak. Ama ne öyle bir hali var, ne de akilsiz degil ya firini soyacak kadar. Baktim ki içeri girecegi yok. Indim asagiya, geçtim tam karsisina : Ablacigim bir seye mi baktin? dedim. -Yok abi, rahatsiz ettim sizi, hayirli isler dedi ve yola dogru ilerledi. Elini tutan minik kiz çocugu çekistiriyor: -Anne ne olur gitmeyelim, diyordu . Seslendim ablaya: -Kardesim bana bir bakar misin? Duymamis gibi yapti, ama ikinci de durdu ve dönüp bakti. ‘’Ablacim dedim vaktin varsa buyurun içeriye. Konusmadi, çocugunun yüzüne bakti basini salladi, dükkanima adim atti. Bak abla dedim. Bizim bu dükkana çok ekmek almaya gelen olur, parasiz alirlar. Biliyorum bazen de beni kandiriyorlar. Ama olsun diyorum, ben bunun bereketi ile binlerce satiyorum. Ama dikkat ettim sen üç defa döndün kapidan tam içeri girecekken. Var mi ihtiyaç? Ne olur varsa söyle. Çaylarda geldi o arada, isaret ettim ve istedim masaya simit ve pogaçada. Önce yiyin sonra konusalim dedim. O çocugun ve ablanin çignemeden, agzindaki bitmeden tekrar isirislarina sahitlik ettim. Aç kardesim bunlar, böyle mi yer aç olmasalar. Abla bir nefes aldi, ikinciye gelen çaydan yudumladi ve basladi anlatmaya : -Abi, dün esim eve bir kadin getirdi. Terk edin hemen burayi dedi. Evden çiktigimda saat gece ikiye gelmekteydi. Önce bir otobüs duraginda oturduk. Sonra baktim ki basimiza bir hal gelecek, bir karton bulduk ve Emir Sultan Mezarligi’nda uyuduk. Tamam da bes kurus vermedi ki adam bana. Çiktik iste bir mont ve küçük bir çantayla. Aciktik tabii sabah olunca. Ama bes kurus yok ki yanimda. Bir akrabam var ama o da çok uzakta. 20-30 TL lazim ki gideyim yanina. Telefonumu da vermedi, satacak besbelli. Arayamadim da kimseyi. Acikinca da, kizim da elimden tutup senin firinin önünde durunca, girmedim içeriye istemeye utandim . Bak nasil gülüyor evladim, karni doydu diye. Sevindirdin ikimizi de. Allah razi olsun, bu dükkanin hep müsteri ile dolsun, dedi. Annem vefat etmisti geçen hafta. Oturuyordu 21 yildir alt katimda. Aklima orasi geldi bir an da. Hem bos, hem de esyali. Simdi götürsem eve bu ablayi hanim ne der acaba? Anlattim ablaya. Burada çalismak ister misin dedim? Çocugun ile gel hem karnini doyur hem de yardim et. Zaten baska çaresi de yoktu. Öyle sevindi ki, ayaga kalkti elimi öpmek istedi. Esimi aradim, o da çok sevindi. Ben gelip onlari araba ile alayim hemen dedi. Üç aydir abla is saatinde yanimda, aksam alt katimizda. Çok mutlular kiziyla. Kira almiyoruz, faturalari biz ödüyoruz, evladimiz yok onun kizini evlat gibi seviyoruz. Bugün baktim, bir kadina iki ekmek verdi. Parasini istemedi. Sonra çantasindan para alip kasaya birakiverdi. O da birine iyilik yapmak istemisti. Sesimi çikarmadim. Görmemis gibi yaptim. Ellerimi açip Allah’a sonsuz sükrettim, bunca yil sonra bana bir kardes ve evlat yolladigi için tesekkür ettim. Güzel insanlar iyi ki varlar, iyi ki de var olmaya devam edecekler..   ALLAH böyle güzel insanlarin sayilarini artirsin diye dua ederek yazimizi noktalayalim. Lokman ÖZKUL Egitimci-Yazar lokmanozkul@gmail.com